KLAUZULA INFORMACYJNA

Wypełniając obowiązek prawny uregulowany zapisami art. 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) Dz. U. UE . L. 2016.119.1 z dnia 4 maja 2016r, dalej jako „RODO”, informujemy, że:
1. dane Administratora i Inspektora Ochrony Danych znajdują się w linku „Ochrona danych osobowych”,
2. Pana/Pani dane osobowe w postaci adresu IP, są przetwarzane w celu udostępniania strony internetowej oraz wypełnienia obowiązków prawnych spoczywających na administratorze(art.5 ust.2 RODO),
3. dane osobowe mogą być przekazywane organom państwowym, organom ochrony prawnej (Policja, Prokuratura, Sąd) lub organom samorządu terytorialnego w związku z prowadzonym postępowaniem,
4. Pana/Pani dane osobowe nie będą przekazywane do państwa trzeciego ani do organizacji międzynarodowej,
5. Pana/Pani dane osobowe będą przetwarzane wyłącznie przez okres i w zakresie niezbędnym do realizacji celu przetwarzania,
6. przysługuje Panu/Pani prawo dostępu do treści swoich danych osobowych oraz ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania lub prawo do wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania,
7. ma Pan/Pani prawo wniesienia skargi do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych,
8. podanie przez Pana/Panią danych osobowych jest fakultatywne (dobrowolne) w celu udostępnienia strony internetowej,
9. Pana/Pani dane osobowe nie będą podlegały zautomatyzowanym procesom podejmowania decyzji przez Administratora, w tym profilowaniu,
10. po zamknięciu okienka, do klauzuli informacyjnej masz dostęp w górnej części strony.
zapoznałem/zapoznałam się

Praca w domu grupa Fioletowa i Zielona

                     Tematyka dla gr. fioletowej i zielonej na dni 24-27.11.2020

 

                                                „Urządzenia elektryczne”

 

  1. Tworzenie zbioru figur na podstawie jednej cechy – koloru.

 

 Potrzebne przybory: papierowe figury geometryczne różniące się kształtem, kolorem, wielkością, pętle (sznurki). Rodzic umieszcza na dywanie papierowe figury geometryczne, które różnią się kształtem, wielkością i kolorem. Dzieci określają różnice pomiędzy figurami. Potem otaczają pętlą (sznurkiem) figury w kolorze czerwonym, drugą pętlą – figury w kolorze zielonym, a trzecią – w kolorze niebieskim.

  • Porównywanie liczebności zbiorów.

Kartoniki z krążkami - Dzieci liczą figury w poszczególnych pętlach, zaznaczają ich liczbę kartonikami z odpowiednią liczbą krążków. Określają których figur w dwóch wybranych zbiorach jest więcej, których – mniej, o ile więcej, o ile mniej, których figur jest tyle samo.

 

  1. Zabawa Czego jest więcej?

 

Papierowe figury geometryczne różniące się kształtem, kolorem, znaki: =, >, <.

Rodzic umieszcza na stole lub podłodze cztery figury w kolorze zielonym i cztery w kolorze czerwonym.

− Ile jest figur w kolorze zielonym, ile w kolorze czerwonym?

Następnie przypina między figurami znak =.

  • Informuje dzieci, że ten znak oznacza, że figur w obu kolorach jest tyle samo, a odczytuje się go: cztery równa się cztery.

Następnie rodzic umieszcza jeszcze jedną figurę zieloną i pyta dzieci:

− Czy ten zapis jest prawidłowy?

− W jaki sposób można poprawić to zadanie?

  • Dzieci powinny zaproponować dołożenie jednej czerwonej figury. Rodzic dokłada ją i wspólnie odczytują zapis: pięć równa się pięć.
  • Rodzic zabiera tym razem jedną sylwetę figury w kolorze czerwonym.

− Czy tak może być?

 − Czy 5 to tyle samo co 4?

− Jak to poprawić?

Tym razem na propozycje dzieci, które będą takie jak poprzednio, rodzic się nie zgadza i mówi, że można to poprawić inaczej. Umieszcza między figurami zamiast znaku równości znak większości. Odczytuje zapis: pięć to więcej niż cztery.

  • Następnie odejmuje zieloną figurę, a dokłada figurę czerwoną.

− Czy teraz zapis jest prawidłowy?

− Jak go poprawić?

  • Rodzic umieszcza między figurami znak mniejszości. Odczytuje zapis: cztery to mniej niż pięć.
  • Ćwiczenia w samodzielnym stosowaniu znaków.

 

  1. Ćwiczenia gimnastyczne – zestaw nr 6.

Wstążki, koszyk

  • Marsz po dywanie. Pobranie wstążek z koszyka podczas przechodzenia obok niego.

 − Marsz na palcach z wysokim unoszeniem wstążki trzymanej oburącz nad głową.

− Marsz na piętach z trzymaniem wstążki oburącz przed sobą.

− Marsz na krawędziach stóp (wymiennie – raz na wewnętrznych, raz na zewnętrznych) z trzymaniem wstążki oburącz z tyłu, za sobą.

  • Stanie na jednej nodze (prawej), kręcenie wstążką trzymaną w lewej ręce. Po chwili zmiana – stanie na lewej nodze i kręcenie wstążką trzymaną w prawej ręce.
  • Podskoki obunóż w miejscu, z trzymaniem wstążki oburącz nad głową.
  • W klęku, skłony tułowia do podłogi, z opuszczaniem i unoszeniem wstążek.
  • Leżenie tyłem, ręce ze wstążką wyciągnięte do tyłu – przekładanie wstążki z ręki do ręki.
  • Leżenie przodem, ręce ze wstążką wyciągnięte do przodu, łokcie nie dotykają podłogi – przekładanie wstążki z ręki do ręki.
  • Siad skrzyżny, skłony w bok – malowanie tęczy wstążkami.
  • Przysiad, kręcenie wstążkami kół nad podłogą.
  • W siadzie płaskim, poruszanie wstążką tak, aby falowała.
  • W staniu, skłon do przodu połączony z wymachiwaniem wstążką w prawą i w lewą stronę.
  •  Marsz po kole. Włożenie wstążek do koszyka podczas przechodzenia obok niego.

 

  1. Słuchanie wiersza Włodzimierza Scisłowskiego „Żarówka”.

W szklanej bańce cienki drucik, gdy prąd włączysz – światło rzuci!

Prawda, jakie to jest proste? Lecz nie zaraz nastał postęp!

Wpierw łuczywo swoim blaskiem oświetlało wnętrza jaskiń.

Później świecy ciepły płomień z trudem mrok rozpraszał w domu.

Łukaszewicz – pan aptekarz, na te świece wciąż narzekał,

a że dość miał owych biadań, olej skalny zaczął badać.

On to właśnie, wszyscy wiecie, płomień lampy swojej wzniecił!

Zaczął się więc okres nowy: świat używał lamp naftowych.

Lecz to także było mało, by rozwiązać kwestię całą!

Pan Edison w Ameryce z zamyślonym chodził licem:

szukał włókien, co się żarzą, i żarówką nas obdarzył!

W szklanej bańce cienki drucik prąd rozjarzył, światło rzucił!

Dziś żarówkę wkręcasz tylko, no i światło masz za chwilkę!

Od łuczywa do żarówek długa droga, jak widzicie,

lecz myślało wiele główek, aby nam ułatwić życie!

 

  • Wyjaśnianie niezrozumiałych słów.
  • Zwracanie uwagi na wymienione w wierszu nazwiska osób, które przyczyniły się do wynalezienia nowych źródeł światła (Łukaszewicz – wynalazł lampę naftową, Edison – żarówkę).

 

  1. Karta pracy, cz. 2, nr 19.

− Obejrzyjcie zdjęcia.

− Omówcie różne źródła światła.

− W pustych okienkach narysujcie odpowiednią liczbę kropek, według kolejności stosowania tych źródeł światła.

 

  1. Zabawa dydaktyczna „Co ułatwia pracę w gospodarstwie domowym?

 Obrazki domowych urządzeń elektrycznych. Rodzic rozkłada przed dziećmi obrazki urządzeń elektrycznych pomocnych podczas wykonywania prac domowych (każdy rozcięty na trzy części). Dzieci składają obrazki w całość. Rozpoznają i nazywają przedstawione na nich przedmioty; określają, do czego służą. Dzielą nazwy wybranych obrazków, np.: telefon, pralka, na sylaby (5-latki) i na głoski (6-latki).

  • Karta pracy, cz. 2, nr 20.

− Dokończcie rysować szlaczki. Pokolorujcie dach.

− W każdym pustym polu narysujcie urządzenie elektryczne, które macie w waszych domach.

  1. Telewizor – wykonywanie przestrzennej pracy plastycznej.
  • Wiersz Marii Terlikowskiej „Kino w domu”.

 Na szklanym ekranie pędzą dwaj Indianie.

A nam dech zapiera: Co się dalej stanie?

Babcia wyszła z kuchni z wielką łyżką w dłoni

i pyta nas szeptem: – Kto tych Indian goni?

 A Indianie pędzą, kryją się za skały.

Już napięli łuki, już świsnęły strzały...

Tatuś rzucił „Express”, mama prasowanie,

i już wszyscy patrzą z nami, co się dalej stanie.

Potem przyszła Hania, potem tatuś Hani – i już wszyscy patrzą jak przymurowani.

Któż by w takiej chwili odszedł od ekranu?

A kot Kotylionek cicho wstał z tapczanu...

Cicho wszedł do kuchni i tam z błogą miną

zajął się sumiennie naszą cielęciną.

Kiedy film się skończył, o siódmej wieczorem,

kotek siedział grzecznie przed telewizorem.

Kotek był, co prawda, grubszy odrobinę...

Myśmy mieli kino, a on – cielęcinę.

 

  • Rozmowa na temat wiersza.

 − Na czym polegało domowe kino?

− Jak zachowywali się domownicy? Jak zachował się kotek?

  • Co oznacza dzisiaj określenie kino domowe?
  • Zwracanie uwagi na kolejność wydarzeń i humor zawarty w utworze.

Zachęcanie do kilkuzdaniowych wypowiedzi na temat: Nasze ulubione programy telewizyjne. Podkreślanie konsekwencji wynikających z oglądania programów nieprzeznaczonych dla dzieci oraz zbyt długiego przesiadywania przed ekranem telewizora. Pokaz zdjęć, obrazków przedstawiających dawne telewizory i obecne telewizory, zwracanie uwagi na rozwój techniki.

  • Wykonywanie telewizorów.

Paski tektury lub pudełka, papier kolorowy, ekrany wycięte z celofanu, dwustronna taśma klejąca, obrazki wycięte z czasopism, nożyczki, klej, flamastry.

  • Oklejanie pasków tektury/pudełka papierem kolorowym.
  • Utworzenie ramki telewizora z przygotowanych pasków tektury/pudełka.
  • Przygotowanie ekranu. Przyklejenie wyciętego przez rodzica celofanu na obrazku (podobnych rozmiarów) wyciętym wcześniej przez dzieci z kolorowego czasopisma.
  • Przyklejanie ekranu z celofanu do ramki tekturowej, z zastosowaniem dwustronnej taśmy klejącej.
  • Samodzielne działania dzieci.
  1. Rozwiązywanie zagadek.

 

Po materiale ślizga się wspaniale.                                                     

A gdy się popsuje – nic nie wyprasujesz.                                               

          (żelazko)                                                                                                           

 

  Chodzi, burczy, dmucha,

   kurz łyka do brzucha.   

          (odkurzacz)                                                                                                             

 

 Wytrzepiesz nią dywan, poduszkę lub koc, 

   w tym tkwi jej moc. (trzepaczka)

                                                                             

 Prawie każdy je w domu

ma –śpiewa, mówi lub gra.       (radio)                                                                                                                                                                           

 

Gdy chcesz czyste mieć ubranie,

korzystasz z niej. (pralka)

 

 Gdy się świeci – zmniejsza się.  

 Rzadko jej używasz, lecz dobrze ją mieć. (świeca)                                                           

 

Na kanapie zasiadacie,

 filmy na jego ekranie oglądacie. (telewizor)   

                                                                                            

  1. Karta pracy, cz. 2, nr 21.

− Co to znaczy, że coś nie jest czerwone, nie jest zielone?

 − Pokolorujcie rysunki w tabeli zgodnie z podanymi oznaczeniami.

− Wyjaśnijcie oznaczenia znajdujące się w tabeli.

− Pokolorujcie odpowiednio rysunki.

 

  1. Zabawa „Dialogi urządzeń elektrycznych”.

Obrazki urządzeń elektrycznych.

  • Improwizowanie dialogu urządzeń elektrycznych. Rodzic z dzieckiem w parze naśladują rozmowę wybranych przez siebie urządzeń, nie używając jednak słów. Wcześniej mogą wylosować obrazki przedstawiające urządzenia, np. żelazko i telefon. Telefon: Drrryyy... dr, dr, dr... Żelazko: Ps, ps, psssssw... Telefon: Drrrry... Żelazko: Pssssssy... itd.
  • Karta pracy, cz. 2, nr 22.

− Połączcie w pary pasujące do siebie zdjęcia.

− Połączcie zdjęcia w ramkach z odpowiednimi urządzeniami.

 

  1. Słuchanie ciekawostek na temat energii, elektryczności.

 

 Energię słoneczną można gromadzić za pomocą kolektorów słonecznych i wykorzystywać do ogrzewania domów, wody. Kolektory są instalowane na dachach budynków, skierowane ku słońcu. Mają czarny kolor, aby lepiej pochłaniały promieniowanie słoneczne (ciepło). Pod ich powierzchnią płynie zazwyczaj woda, która ogrzewa się, a następnie jest wykorzystywana w kranach lub kaloryferach zainstalowanych w domach. Inną formą użycia energii słonecznej są baterie słoneczne (fotoogniwa). Wykorzystują one do wytwarzania energii elektrycznej nie ciepło słońca, ale jego światło. Składają się z dwóch warstw krzemu. Każda warstwa zawiera ładunek elektryczny. Kiedy światło pada na ogniwo, ładunki między warstwami zaczynają się poruszać, wytwarzając słaby prąd elektryczny, który dostarcza energię do domów, nie niszcząc środowiska. Do wytwarzania elektryczności używa się też turbin, czyli maszyn z łopatkami jak u wiatraka. Woda padająca na turbinę obraca jej łopatkami. Płynąca woda niesie ze sobą znaczną ilość energii, którą można wykorzystać też do napędzania maszyn. Koła wodne, wykorzystywane do obracania kamieni młyńskich i mielenia ziarna, były jednymi z pierwszych maszyn wykorzystujących siłę wody. Ich nowoczesnym odpowiednikiem jest turbina zużytkowująca energię wodną do wytwarzania elektryczności. Wodę spiętrza się zaporą, u podnóża której przepływa ona ciągiem tuneli i dostaje się do turbin. Każda turbina jest całkowicie zanurzona w wodzie, która przepływa z dużą prędkością przez jej zakrzywione łopatki. Jej ruch obraca turbiną, która jest połączona z prądnicą elektrowni znajdującej się przed zaporą. Wytworzony prąd jest przesyłany do odbiorców przewodami zawieszonymi na słupach. Wiatrak jest bardzo starym źródłem energii. W najstarszych wiatrakach wiatr obracał skrzydłami połączonymi z kołem napędowym umieszczonym w jego środku. Było ono połączone z kamieniami młyńskimi, które mełły ziarno na mąkę i napędzały proste mechanizmy. Obecnie wiatraki wytwarzają elektryczność. Nowoczesne mają często tylko dwie wielkie łopatki w kształcie śmigieł samolotu. Wiatrak łapie wiatr, który porusza turbiną połączonej z nim prądnicy. W niej zostaje wytworzony prąd.

  • Podawanie przez dzieci czasowników określających zachowania wiatru. Udzielanie odpowiedzi na pytanie: Co robi wiatr? (Gwiżdże, syczy, szumi, huczy, świszcze, wyje, ryczy, szepcze, szeleści, chucha, dmucha).
  • Ćwiczenia dźwiękonaśladowcze „Naśladujemy odgłosy wiatru”.

Naśladowanie odgłosów wiatru o różnym natężeniu.

 

  1. Wyjaśnianie roli wiatru w środowisku przyrodniczym (rozsiewa nasiona, zapyla kwiaty, porusza żaglówki, szybowce, balony, lotnie, latawce...). Ukazanie niszczącej siły wiatru.

 

 Informacje o niszczących wiatrach: Mamy różne rodzaje wiatrów o niszczącej sile: cyklony (nad Oceanem Indyjskim), tajfuny (nad Pacyfikiem) i huragany (nad Oceanem Atlantyckim). Są to bardzo silne wiatry wiejące wokół obszaru niskiego ciśnienia. Siła wiatru przekracza w nich 200 km na godzinę. Inną formą wiatru o niszczącej sile jest tornado – trąba powietrzna w kształcie leja o szerokości około 100 m. W jego centrum powietrze wiruje z prędkością ponad 600 km na godzinę. Niszczy na swojej drodze wszystko, powodując ogromne straty.

 

  1. Zabawa „Dmuchane obrazki”.

Papier rysunkowy, kolorowy tusz lub farby wodne.

Dzieci otrzymują papier rysunkowy, rozrzedzony kolorowy tusz lub farby wodne, słomki do napojów. Na środku kartki robią jeden kleks lub kilka kleksów z tuszu. Dmuchają delikatnie na kleksy, rozprowadzają farbę po kartce, tworząc przemyślane lub dowolne kompozycje.

 

  1. Karta pracy, cz. 2, nr 23.

− Rysujcie po śladach rysunków urządzeń elektrycznych. Powtórzcie ich nazwy. Pokolorujcie rysunki.

− Z których urządzeń dzieci mogą korzystać samodzielnie, a z których – pod opieką dorosłych?

− Rysujcie po śladach kabli, od jednej rozmawiającej osoby do drugiej osoby.

 

  1. Zabawa „Bezdźwięczne zagadki”.

Dzieci siedzą naprzeciwko rodzica, który umawia się z nimi, że będzie wymawiał bezgłośnie nazwy różnych urządzeń elektrycznych. Dzieci muszą odgadnąć, jakie to urządzenia, obserwując ruchy warg rodzica. Jeżeli rozpoznały, jakie słowa wypowiedział rodzic, powtarzają je głośno i dzielą na sylaby (lub na głoski - 6latki).

  • Karta pracy, cz. 2, nr 24.

− Dokończcie rysować lampki według wzoru.

− Pokolorujcie wzór.  

 

  1. Naśladowanie dźwięków wydawanych przez urządzenia elektryczne. Np. żelazko – psss… telefon – drrrr… odkurzacz – szuuuu… lodówka – buuuu…
  • Rozpoznawanie nazwy urządzenia elektrycznego po zaprezentowaniu jego odgłosu przez rodzica.

 

  1. Karta pracy, cz. 2, nr 25.

− Posłuchajcie zagadek.

− Odszukajcie w naklejkach zdjęcia urządzeń elektrycznych będących ich rozwiązaniami.

− Naklejcie je na teksty odpowiednich zagadek

 

  1. Przydatne linki

 

https://www.google.com/search?source=univ&tbm=isch&q=urz%C4%85dzenia+elektryczne+obrazki&client=firefox-b-d&sa=X&ved=2ahUKEwib86P9oZntAhUHzqQKHXZaCYgQjJkEegQIChAB&biw=1366&bih=654

 

https://www.superkid.pl/obrazki-do-wydruku-urzadzenia-elektryczne

 

http://kolorowankidodruku.pl/szukaj/tag/urz%C4%85dzenia+elektryczne/

 

https://www.google.com/search?source=univ&tbm=isch&q=urz%C4%85dzenia+elektryczne+kolorowanki&client=firefox-b-d&sa=X&ved=2ahUKEwivwcfQopntAhUMM-wKHRotCG0QjJkEegQIChAB&biw=1366&bih=654

 

https://drukowanka.pl/kolorowanki-elektronika/