KLAUZULA INFORMACYJNA

Wypełniając obowiązek prawny uregulowany zapisami art. 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) Dz. U. UE . L. 2016.119.1 z dnia 4 maja 2016r, dalej jako „RODO”, informujemy, że:
1. dane Administratora i Inspektora Ochrony Danych znajdują się w linku „Ochrona danych osobowych”,
2. Pana/Pani dane osobowe w postaci adresu IP, są przetwarzane w celu udostępniania strony internetowej oraz wypełnienia obowiązków prawnych spoczywających na administratorze(art.5 ust.2 RODO),
3. dane osobowe mogą być przekazywane organom państwowym, organom ochrony prawnej (Policja, Prokuratura, Sąd) lub organom samorządu terytorialnego w związku z prowadzonym postępowaniem,
4. Pana/Pani dane osobowe nie będą przekazywane do państwa trzeciego ani do organizacji międzynarodowej,
5. Pana/Pani dane osobowe będą przetwarzane wyłącznie przez okres i w zakresie niezbędnym do realizacji celu przetwarzania,
6. przysługuje Panu/Pani prawo dostępu do treści swoich danych osobowych oraz ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania lub prawo do wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania,
7. ma Pan/Pani prawo wniesienia skargi do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych,
8. podanie przez Pana/Panią danych osobowych jest fakultatywne (dobrowolne) w celu udostępnienia strony internetowej,
9. Pana/Pani dane osobowe nie będą podlegały zautomatyzowanym procesom podejmowania decyzji przez Administratora, w tym profilowaniu,
10. po zamknięciu okienka, do klauzuli informacyjnej masz dostęp w górnej części strony.
zapoznałem/zapoznałam się

3-4 latki

 
Praca zdalna dla dzieci 3 i 4-letnich 
Temat: „Wiosna na wsi” 
Czwartek 15.04.2021 "Pan Kukuryku"

 

Cele ogólne: 

− rozwijanie mowy, 

− rozwijanie sprawności ruchowej. 

  • Ćwiczenia logopedyczne Konik.

Dzieci-koniki wybiegają na łąkę (salę) i biegają w koło jedno za drugim (cwał). Na sygnał rodzica stają i grzebią kopytkiem – najpierw jedną nogą, a przy kolejnym zatrzymaniu się – drugą. Koniki stają w miejscu i udają, że przeżuwają owies (wykonują okrężne ruchy złączonymi wargami w jedną stronę i w drugą stronę). Rodzic opowiada o koniku, który wybrał się na wycieczkę. Dzieci, naprowadzane, uzupełniają treść słowami dźwiękonaśladowczymi. Konik szedł i szedł (miarowo kląskają językiem). Był bardzo zmęczony (ciężko wzdychają). Zobaczył gospodę, więc postanowił w niej odpocząć. Usiadł za stołem i zamówił talerz owsa. Zjadł ze smakiem (mlaskają i głośno przełykają). Siedział tam dosyć długo i obserwował występ królika-komika. Królik mówił śmieszne dowcipy i stroił zabawne miny (robienie różnych śmiesznych min). Konik śmiał się głośno i długo (mó-wiąihahaihahaihaha…), aż całkowicie zapomniał o zmęczeniu. Mógł ruszyć dalej w drogę, wesoło parskając (mówią: prrr…). Pomyślał, że rzeczywiście śmiech jest najlepszym lekarstwem na różne dolegliwości, także zmęczenie. 

  • Zdjęcia koników 

Rodzic pokazuje dzieciom zdjęcia przedstawiające różne koniki: źrebaka, konika polnego, konika morskiego i konika na biegunach. Dzieci oglądają je, omawiają różnice i opowiadają, co wiedzą na temat przedstawionych koników. Na koniec dzieci odpoczywają  i siadają na dywanie. Podnoszą ręce do góry – wykonują wdech, opuszczają ręce – wykonują wydech. 

  • Rozwiązywanie zagadki.

Mieszkam sobie 

z kurkami w kurniku, 

a świtem budzę wszystkich, 

wołając: Kukuryku! (kogut) 

  • Przedstawienie teatrzyku.

Rodzic wraz z dziećmi przygotowuje maskotki lub sylwety zwierząt, tłem do teatrzyku może być ilustracja wiejskiego podwórka. 

Rodzic pokazuje kukiełki lub maskotki – bohaterów teatrzyku: koguta, kota, psa, świnki, baranka, krowy, kaczki, gęsi, kurczątka i słonko. Rodzic porusza odpowiednimi kukiełkami, mówiąc ich kwestie. W tle znajduje się duży obrazek przedstawiający wiejskie podwórko. 

Obudziło się słoneczko, 

zaświeciło tuż nad rzeczką 

i promyczkiem pac! kogutka. 

– Wstawaj, śpiochu! Piej! Pobudka! 

Lecz kogucik oczy mruży: 

– Chciałbym pospać trochę dłużej… 

Niech zwierzęta zbudzi kotek, 

który słodko śpi za płotem. 

Kot przeciąga się na ganku. 

– Lubię miauczeć o poranku… 

Jak nie piśnie: – Miauuu! Pobudka! 

Na to przybiegł pies z ogródka. 

Warknął: – Słyszę kocie piski! 

Aż mi kość uciekła z miski! 

Hau! Hau! To najlepszy budzik, 

nawet świnki śpiochy zbudzi! 

Świnki wyszły na podwórze. 

– My też chcemy śpiewać w chórze! 

Miauczki, szczeki, kukuryki 

zamieniamy w śliczne kwiki! 

Wtem pojawił się kogucik. 

– Proszę więcej się nie kłócić! 

Kto jest mistrzem przebudzanek? 

Niech rozstrzygnie pan baranek! 

Baran rzekł: 

– Przestańcie skrzeczeć! 

Budzik może tylko beczeć! 

BeeeeBeeee! Każdego ranka, 

więc głosujcie na baranka! 

Przydreptała krówka w łaty. 

– Ja zamuczę! 

Kto jest za tym? 

Muuuu tak miłe jest dla uszka, 

że obudzi w mig leniuszka! 

Przyczłapały żółte kaczki, 

białe gąski i kurczaki. 

Wszyscy chcą od rana gdakać, 

piszczeć, gęgać albo kwakać! 

Dość miał kogut tego krzyku. 

Zapiał głośno: – Kukuryyykuuu! 

Wiecie, kto nas będzie budzić? 

Zwykły elektryczny budzik! 

  • Naśladowanie głosu budzika. Dzieci mówią:drrr
  • Rozmowa na temat przedstawienia.

− Dlaczego kogucik nie chciał wstać? 

− Komu zaproponował budzenie innych? 

− Które zwierzęta chciały budzić innych? 

− Jak skończyła się ta historia? 

  • Ćwiczenia ortofoniczne.

Dzieci naśladują głosy zwierząt z wiersza: 

koguta – kukuryku, kukuryku… 

kota – miau, miau… 

psa – hau, hau, hau… 

świni – chrum, chrum… 

krowy – muuumuuu 

barana – bee, bee… 

kaczki – kwa, kwa, kwa… 

gęsi – gę, gę, gę… 

kurczaków – pi, pi, pi… 

  • Zabawa orientacyjno-porządkowa Kukuryku!

Dzieci biegają po pokoju. Na dźwięk tamburynu lub bębenka zatrzymują się i wołają: Kukuryku 

  • Zabawa ruchowa z elementem toczenia – Zabawy piesków.

Dzieci dobierają się w pary i ustawiają się naprzeciwko siebie, w niewielkiej odległości. Dziecko, które nie ma piłki, staje w rozkroku. Dziecko, lub rodzic, które ma piłkę, toczy ją po trawie tak, aby przetoczyła się między nogami partnera z pary. Następnie osoby zamieniają się rolami. 

  • Zabawa Prawda czy fałsz?

Rodzic przygotowuje z dziećmi obrazki smutnych i uśmiechniętych buzi. Rodzic rozdaje dzieciom obrazki przedstawiające uśmiechnięte buzie i smutne buzie. Potem mówi zdania. Jeśli dzieci uznają je za prawdziwe, podnoszą do góry obrazki z uśmiechniętymi buziami. Jeżeli ich zdaniem są one nieprawdziwe – podnoszą obrazki ze smutnymi buziami. Np. Prawda to, czy plotka? 

Krówka urodziła kotka. 

Na wierzbie rosną bazie. 

Kury kąpią się w stawie. 

Pieski siedzą na drzewach. 

Kogut piosenki śpiewa. 

Kury znoszą jajka. 

Mleko wlewa się samo do garnka. 

Tulipany rosną w ogrodzie. 

Kury pływają w wodzie. 

  • Zabawa ruchowa z elementami ortofonicznymi Odgłosy zwierząt. 

Rodzic przygotowuje tamburyn lub bębenek i  obrazki zwierząt różnych zwierząt lub maskotki. Dzieci poruszają się po pokoju w rytmie granym na tamburynie lub bębenku. Podczas przerwy w grze rodzic pokazuje obrazek zwierzęcia. Dzieci naśladują wydawane przez nie odgłosy, odpowiednio modulując głos – dorosłe zwierzęta naśladują grubym głosem, młode – cienkim. 

  • Zabawa  ruchowo – naśladowcza –  Tak jak piórko. 

Rodzic pokazuje, jak delikatnie opada na ziemię piórko, gdy je puści. Prosi dziecko, żeby głośno liczyło, ile czasu potrzeba, żeby piórko, które teraz wypuści, upadło na ziemię. Potem dziecko wstaje, a rodzic mówi: 

Wyobraź sobie, że jesteś małym, ślicznym piórkiem, które zgubiła kura, gdy wychodziła z kurnika. Opadaj więc powoli na ziemię, jak robiło to piórko, i licz przy tym do pięciu. Kiedy już opadniesz na podłogę, możesz na niej przez chwilę poleżeć. Ja będę liczyć razem z Tobą, abyś opadał bardzo powoli. 

  • Ćwiczenie oddechowe –  Latające piórko. 

Dziecko leży na brzuchu. Piórko lub małą kulkę z papieru układa przed sobą. Stara się dmuchać na piórko lub  kulkę, tak mocno, aby przesuwało się w dowolną stronę.